jak odrzucenie spadku w imieniu dziecka za granicą

Zasadniczo, po dowiedzeniu się o śmierci spadkodawcy, spadkobierca ma 4 możliwości działania: 1) złożenie oświadczenia o prostym przyjęciu spadku. 2) złożenie oświadczenia o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza. 3) złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku. 4) nieskładania żadnego oświadczenia. Odrzucenie spadku (Ausschlagung) nie można mylić z zrzeczeniem się dziedziczenia. Spadkobierca ustawowy może przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego z przyszłym spadkodawcą zrzec się z dziedziczenia po nim. Zrzeczenie nie jest zatem jednostronną czynnością prawną a umową ze spadkodawcą. Ważne jest też, że zrzeczenie Odrzucenie spadku może być jednak dla nas bardzo korzystne. Szczególnie wtedy, gdy masa spadkowa obejmuje głównie długi. Jeśli przyjmiemy taki spadek z dobrodziejstwem inwentarza, będziemy narażeni na koszty (np. opłata dla komornika) i ryzyko straty czasu. Sprawy sądowe i notarialne mogą wlec się w nieskończoność, dlatego Zanim jednak przyjmie spadek w imieniu dziecka, będzie musiała uzyskać zezwolenie sądu opiekuńczego. Oświadczenie o przyjęciu spadku wprost lub jego odrzucenie złożone przez rodzica w imieniu małoletniego jest nieważne, jeśli na dokonanie tej czynności nie było zezwolenia sądu opiekuńczego. Zgodnie z kodeksem rodzinnym i Zgodnie z art. 927 ustawy Kodeks cywilny „nie może być spadkobiercą osoba fizyczna, która nie żyje w chwili otwarcia spadku, ani osoba prawna, która w tym czasie nie istnieje”. Jednakże dziecko w chwili otwarcia spadku już poczęte może być spadkobiercą, jeżeli urodzi się żywe. Co do zasady więc skoro Pani dziecko urodziło Was Ist Besser Single Action Oder Double Action. Niedawno w komentarzu pod wpisem o odrzuceniu spadku przez małoletniego zadano mi takie pytanie: „Odziedziczyłam po wujku spadek z ogromnym zadłużeniem, który odrzuciłam, teraz spadek przechodzi na moje małoletnie dziecko. Złożyliśmy z mężem stosowny wniosek do Sądu Rodzinnego, lecz Sąd wniosek odrzucił, ponieważ mieszkamy w Wielkiej Brytanii i tutaj też dzieci zostały urodzone. Bardzo proszę o poradę, gdzie teraz muszę złożyć wniosek o przyznanie mi praw abym w imieniu dzieci mogła ten ogromy dług odrzucić. Oczywiście bardzo się martwię, że sprawa nie zostanie rozstrzygnięta w terminie”. Uwielbiam tzw. „trudne sprawy”, a sytuacja jest życiowa i niejednego może spotkać. Czy sąd polski miał rację? Zgodnie z art. 8rozporządzenia Rady WE nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (Bruksela II bis) zasadą jest, że sądem właściwym w tego typu sprawach jest sąd państwa, w którym zwykle zamieszkuje dziecko w czasie, w którym zostało wytoczone powództwo. Stąd wniosek sądu polskiego o swojej niewłaściwości. Osobną kwestią jest wybór prawa właściwego do ewentualnego zezwolenia na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego, ale na ten temat postaram się umieścić osobny wpis. Otagowane jako: dziecko mieszka za granicą, dziecko w Unii Europejskiej, odrzucenie spadku, odrzucenie spadku przez dziecko, odrzucenie spadku przez małoletniego Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu: tel.: 12 294 51 05e-mail: swaczyna@ Strategy, design, marketing & support by ™ Odrzucenie spadku Odrzucenie spadku przez dziecko, które mieszka za granicą i nie jest zameldowane w Polsce Indywidualne porady prawne W związku ze śmiercią mojego ojca, z którym nigdy nie utrzymywałam kontaktu, zostałam przez sąd wezwana na sprawę spadkową. Złożyłam oświadczenie o odrzuceniu spadku. Teraz sąd wzywa mnie do złożenia informacji, czy mam dzieci i w jakim są wieku. Wiem, że muszę wystąpić do sądu rodzinnego z wnioskiem o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczających zakres zarządu majątkiem dziecka, problem polega na tym, że całą rodziną mieszkamy w USA. Ja i dziecko (9 lat) mamy podwójne obywatelstwo, mąż ma obywatelstwo polskie. Dziecko nie jest zameldowane w Polsce. Proszę więc o poradę co do kilku spraw: w którym sądzie rodzinnym powinnam złożyć wspomniany wniosek i jakie dokumenty do niego dołączyć? Czy sąd może podać informację, na ile spadek jest zadłużony? Co oznacza przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza? Czy oświadczenie o posiadaniu dziecka musi podpisać konsul, czy też wystarczy tylko moje oświadczenie? Czy muszę wraz z mężem być obecna na rozprawach w sądach? Bardzo nam nie na rękę teraz przyjeżdżać do Polski. Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie. Uzyskanie zezwolenia sądu opiekuńczego dla czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka Odnosząc się do przedstawionego przez Panią stanu faktycznego, należy wskazać, iż podstawę prawną dla odpowiedzi stanowią przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ( oraz przepisy procedury cywilnej ( Zgodnie z art. 101 § 3 rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka ani wyrażać zgody na wykonywanie takich czynności przez dziecko. Z uwagi na obowiązek wysłuchania rodzica niebędącego wnioskodawcą celowe wydaje się wyznaczenie rozprawy w każdej sytuacji, gdy złożenie oświadczeń na piśmie będzie niewystarczające (zob. art. 514). Uczestnikiem postępowania nie jest natomiast potencjalna strona czynności prawnej, której dotyczy zgoda. Odnosząc się do Pani szczegółowych pytań, należy w pierwszym rzędzie ustalić sąd miejscowo właściwy dla rozpatrzenia wniosku. Przedmiotową kwestię regulują przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, a mianowicie art. 569. „§ 1. Właściwy wyłącznie jest sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie ma dotyczyć, a w braku miejsca zamieszkania – sąd opiekuńczy miejsca jej pobytu. Jeżeli brak i tej podstawy – właściwy jest sąd rejonowy dla m. st. Warszawy”. Ze względu na fakt, iż dziecko przebywa poza granicami kraju, sądem właściwym jest sąd rejonowy dla m. st. Warszawy. Kognicja sądu obejmuje ustalenie, czy czynność istotnie przekracza zwykły zarząd. W orzecznictwie wskazuje się, że dokonując oceny czynności w tym kontekście, należy uwzględnić: ciężar gatunkowy dokonywanej czynności, jej skutki w sferze majątku małoletniego, wartość przedmiotu danej czynności oraz szeroko pojęte dobro dziecka i potrzebę ochrony jego interesów życiowych (wyrok SN z 16 listopada 1982 r., I CR 234/82, LexisNexis nr 318371). Typowymi czynnościami przekraczającym zwykły zarząd są: „odrzucenie spadku (postanowienie SN z 15 lipca 2005 r., IV CK 20/2005, OSNC 2006, nr 6, poz. 106, LexisNexis nr 394641); (…)”. Zobacz również: Jak odrzucić spadek mieszkając za granicą? Postępowanie przed sądem, co przygotować? Do wniosku należy dołączyć akt urodzenia dziecka oraz akt zgonu zmarłego spadkodawcy. Ponadto należy załączyć dokumenty potwierdzające istnienie spadku i długów spadkowych. Niestety nie ma możliwości ustalenia, czy spadkodawca posiadał długi i w jakim zakresie. Oświadczenie o posiadaniu dziecka jest niewystarczające, konieczne jest przedstawienie skróconych odpisów aktów stanu cywilnego tj. aktów urodzenia, zgonu i małżeństwa. Największym problemem jest obecność na rozprawach. W zasadzie sąd nie musi wyznaczać rozprawy i sprawę może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Przyjmuje się jednak, iż w celu wysłuchania drugiego małżonka sąd powinien wyznaczyć rozprawę. Sprawa nie jest taka jasna w przypadku zgodnego wniosku małżonków. Dlatego raczej sugerowałbym sporządzenie wniosku przez oboje małżonków. Trudno przewidzieć, w jakim kierunku pójdzie rozumowanie sądu. Istnieje prawdopodobieństwo, iż sąd rozpozna sprawę na posiedzeniu niejawnym bez wzywania małżonków. Przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza oznacza, najprościej mówiąc, przyjęcie spadku z ograniczeniem odpowiedzialności za długi spadkowe do stanu czynnego majątku spadkowego (poza ten stan nie odpowiada się za długi). Spis inwentarza prowadzi sąd, który zleca tą czynność komornikowi sądowemu. Zobacz również: Spadek w Polsce dla obywatela Niemiec Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Indywidualne porady prawne Indywidualne Porady Prawne Masz problem z długami spadkowymi?Opisz swój problem i zadaj pytania.(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje) Małoletni także może zostać spadkobiercą. Najczęściej zdarza się to wówczas, gdy jego rodzić spadek taki odrzuca, gdyż długi spadkowe przekraczają korzyści płynące ze spadku. W takim przypadku rodzić chciałby, aby również małoletni nie dziedziczył spadku. Zgodnie z przepisem art. 101 § 3 rodzić nie może, bez zezwolenia sądu opiekuńczego, dokonać czynności przekraczającej zwykły zarząd. Orzecznictwo jednoznacznie przesądza, iż odrzucenie, w imieniu małoletniego spadku, jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd. Dlatego dopiero po otrzymaniu postanowienia sądu opiekuńczego rodzić może złożyć oświadczenie o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego rodzice i dziecko zamieszkują w Polsce sytuacja nie powoduje większych problemów. Sytuacja ulega jednak komplikacji, gdy dziecko zamieszkuje za w innym kraju Unii Europejskiej. Aktualnie sytuacje takie zdarzają się coraz częściej. Pojawia się wówczas pytanie czy zgodę na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego powinien wydać polski sąd opiekuńczy czy też sąd w miejscu zamieszkaniu z przepisem art. 1 ust 2 pkt e Rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, uchylające rozporządzenie (WE) nr 1347/2000 (zwanego dalej Bruksela II bis), rozporządzenie te ma zastosowanie do środków ochrony dziecka odnoszących się do zarządzania, zachowania lub dysponowania majątkiem dziecka. Jurysdykcję prawa właściwego w zakresie odrzucenia spadku w imieniu małoletniego określa zatem miejsce zwykłego pobyty dziecka. Nie jest to jednak zasada bezwzględnie obowiązująca i Bruksela II bis przewiduje odstępstwa od z treścią przepisu art. 12 ust 3 Bruksela II bis sprawa opiekuńcza (a zatem również sprawa o odrzucenie spadku w imieniu małoletniego) może być rozstrzygana w innym państwie, niż państwo zwykłego pobytu dziecka, jeżeli zaistniały następujące przesłanki:dziecko posiada istotne związki z innym państwem, zwłaszcza z tego tytułu, że jedne z rodziców zamieszkuje w tym państwie lub dziecko jest jego obywatelem;wszystkie strony postępowania sądowego zaakceptowały właściwość sądów wyraźnie lub w inny bezsprzeczny sposób, w chwili wniesienia powództwa, i leży to w najlepszym interesie orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) podkreśla się, iż sam fakt, iż rodzice zgodnie złożyli wniosek o wyrażenie zgody na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego do sądu innego państwa niż państwa zwykłego pobytu dziecka stanowi o zaakceptowaniu przez nich, w sposób wyraźny, właściwości sądu innego państwa. Jednocześnie podkreśla się aspekty związanie miejscem zamieszkania spadkodawcy w chwili jego śmierci oraz miejscem położenia masy spadkowej jako istotnie wpływające na możliwość dokonania wyboru jurysdykcji państwa innego niż państwa zwykłego pobytu dziecka. Uwzględniając powyższe dopuszczalne jest, aby do polskiego sądu opiekuńczego złożyć wniosek o wyrażenie zgody na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego, nawet gdy małoletni zamieszkuje w innym państwie Unii Europejskiej. Taka decyzja rodziców jest uzasadniona związkami małoletniego z Polską (m. in. jego polskim obywatelstwem) oraz faktem, iż polski sąd opiekuńczy posiada większe i sprawniejsze możliwości weryfikacji decyzje rodziców o konieczności odrzucenia spadku w imieniu małoletniego, w sytuacji gdy spadek został odziedziczony w Polsce oraz jego składniki również znajdują się w Polsce. Uchronić się przed długami spadkodawcy, np. niespłaconym kredytem, można, odrzucając spadek. Oświadczenie o odrzuceniu można złożyć przed notariuszem lub w sądzie rejonowym w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o powołaniu do spadku (art. 1015 kodeksu cywilnego). Zwykle jest to dzień śmierci spadkodawcy. Odrzucenie np. przez dzieci zmarłego sprawia, że w ich miejsce wchodzą ich dzieci. Jeśli nie są pełnoletnie, to oświadczenia składają rodzice po uzyskaniu zgody sądu opiekuńczego. I tu pojawia się problem, bo postępowanie sądowe zabiera kilka miesięcy, a nieraz i więcej. A prawo nie zawiera wyraźnej podstawy pozwalającej na uwzględnienie tej wymuszonej przerwy terminu, a w orzecznictwie są różne stanowiska. Nie ma zaś wątpliwości, że kwestia ta jest bardzo doniosła, w szczególności gdy długi przewyższają aktywa spadku, do którego została powołana osoba małoletnia. O rozstrzygnięcie tej kwestii przez szerszy skład wystąpiła I prezes SN. Małgorzata Gersdorf pyta, czy oświadczenie rodziców o odrzuceniu spadku w imieniu dziecka, którego długi przewyższają aktywa, stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka, a jeśli tak, to czy taki wniosek ma wpływu na półroczny termin na odrzucenie spadku. Gdyby SN uznał, że tak, to I prezes pyta, czy wniosek o zgodę sądu opiekuńczego oznacza zawieszenie biegu terminu na czas postępowania przed tym sądem czy przerwanie biegu terminu. Do tej pory w części orzeczeń SN uznawał, że nie ma odstępstwa od półrocznego terminu na złożenie oświadczenia – nie ulega on zawieszeniu, przerwaniu bądź „wstrzymaniu". I nie ma znaczenia, że uzyskania prawomocnego orzeczenia sądu opiekuńczego trwa. Część orzeczeń SN przyjmowała zaś, że termin na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego przestaje biec w czasie postępowania o zgodę sądu. Z kolei w niedawnej uchwale z 19 października 2017 r. SN orzekł, że odrzucenie spadku przez dalszych krewnych nie wymaga wcześniej dokładnego ustalenia, że bardziej uprawnieni do spadku już to zrobili (III CZP 48/17). Co oznacza, że w razie wątpliwości można niechciany spadek odrzucić niejako na zapas. Na szczęście dla spadkobierców największe zagrożenie związane z zadłużonym spadkiem zniosła obowiązująca od 18 października 2015 r. nowela kodeksu cywilnego. Ustanowiła ona zasadę, że brak odrzucenia spadku oznacza jego przyjęcie z tzw. dobrodziejstwem inwentarza. To znaczy, że spadkobierca odpowiada za długi zmarłego jedynie do wartości spadku, jaka mu przypadła. Wcześniej, gdy dorosły spadkobierca nie odrzucił spadku, odpowiadał za całe długi zmarłego. Tyle że marny spadek, także z dobrodziejstwem inwentarza, wymaga sporego zachodu i niejeden spadkobierca jest zainteresowany, by nie mieć tego statusu. Stąd tak ważne są warunki, od których uzależnione jest pozbycie się niechcianego spadku. Uchwała poszerzonego składu SN ma je wyjaśnić. ©? Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Sygnatura akt: III CZP 102/17 W świetle przepisów prawa spadkowego spadkobiercą może zostać zarówno osoba pełnoletnia, jak i osoba poniżej 18 roku życia. Z prawnego zatem punktu widzenia dziecko, które nie ukończyło lat 18 może nabyć spadek na podstawie testamentu lub w drodze tzw. dziedziczenia ustawowego. Pamiętać jednak należy, że status spadkobiercy niejednokrotnie przysparzać może znacznie więcej problemów, aniżeli faktycznych korzyści, co ma miejsce najczęściej wtedy, gdy spadek obciążony jest długami. W takiej sytuacji rozsądnym wydaje się jego odrzucenie. O ile jednak odrzucenie spadku przez dorosłego spadkobiercę stanowi przejaw jego samodzielnej i niczym nieskrępowanej decyzji, o tyle w przypadku małoletniego procedura ta nieco się komplikuje. W trosce o dobro najmłodszych szczególnie cenna może okazać się więc znajomość prawnych aspektów odrzucenia spadku w imieniu małoletniego dziecka. Odrzucenie spadku skutkuje tym, że osoba która go odrzuciła zostaje wyłączona od dziedziczenia i traktowana jest tak, jak gdyby nie dożyła chwili śmierci spadkodawcy. W rzeczywistości jednak, osoby odrzucające spadek po swoich zmarłych krewnych nie pozbywają się problemów związanych z nieuregulowanymi przez zmarłego długami, ponieważ zobowiązania te przechodzą na ich dzieci. Gdy dzieci są pełnoletnie, procedura odrzucenia spadku wygląda identycznie jak w przypadku ich rodziców, tj. wystarczy, że złożą one stosowne oświadczenia o jego odrzuceniu. Nie wydaje się to szczególnie kłopotliwe, przy czym pamiętać należy o zachowaniu przewidzianego w ustawie terminu na odrzucenie spadku, który wynosi 6 miesięcy liczonych od dnia dowiedzenia się o odrzuceniu spadku przez rodziców. W wypadku dziecka, które nie ukończyło lat 18, decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu spadku podejmują rodzice, co pozostaje w ścisłym związku z tzw. sferą wykonywanej przez nich władzy rodzicielskiej. Odpowiednie oświadczenie o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego dziecka powinien zatem złożyć jego rodzic, przy czym skuteczność przedmiotowego oświadczenia uzależniona została od uprzedniej zgody sądu opiekuńczego. Wprowadzone ograniczenie w swoim założeniu chronić ma bowiem finansowy interes dziecka przed nieprzemyślanymi działaniami jego rodziców, mogącymi narazić dziecko na nieodwracalne straty majątkowe. Aby skutecznie odrzucić spadek w imieniu małoletniego rodzice muszą więc w pierwszej kolejności zwrócić się do Sądu Rodzinnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka z pisemnym wnioskiem o wyrażenie zgody na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka. Przedmiotowy wniosek powinien być odpowiednio skonstruowany, tj. powinien zawierać dane podstawowe związane z osobą dziecka, z osobami jego rodziców, a także z pozostawionym przez spadkodawcę spadkiem. Ważnym elementem wniosku jest wskazanie okoliczności, z powodu których odrzucenie spadku poczytuje się jako korzystne dla małoletniego, przy czym okoliczności te należy poprzeć stosownymi dowodami. Tylko bowiem rzeczowo uzasadniony wniosek prowadzić może do wydania przez Sąd pozytywnego rozstrzygnięcia zawierającego wnioskowaną przez rodziców zgodę. Dysponując zaś tak wydanym, prawomocnym orzeczeniem Sądu, rodzice mogą bez jakichkolwiek dalszych przeszkód złożyć wspomniane oświadczenia o odrzuceniu spadku, co powinni uczynić bez zbędnej zwłoki przed notariuszem lub przed sądem spadku. Ilustracja: by Free-Photos

jak odrzucenie spadku w imieniu dziecka za granicą